kampeerplek in Kroatië

Op zaterdag 3 April was het dan eindelijk zo ver. Na een korte en onrustige nacht zijn we om 12.00 stipt vertrokken van de Domtoren in Utrecht. Wat was het druk! Vele vrienden en familie waren aanwezig om ons uit te zwaaien. Het was heftig, maar ontzettend mooi om te zien dat er zoveel mensen waren, ondanks de regen. Allemaal bedankt!
Bij vertrek hadden we meteen onze eerste ‘pech’. Om toch een beetje waardig afscheid te nemen besloten we zowel te knipperen met de verschijners als de claxon (120 dB) te gebruiken, waarna er meteen een zekering sprong. Een goed begin.

De eerste stop was al in Bunnik, we moesten allebij plassen van de spanning. De dag ging rustig verder en ‘s avonds hebben we heerlijk, maar onrustig geslapen bij een tankstation in Duitsland. De tweede dag bracht ons naar Oostenrijk. De Oostenrijkers namen het Paasfeest serieus, alles was dicht. behalve natuurlijk de McDonalds, dus hoefde wij geen honger te hebben. Een prachtig plekje aan het water beloofde een goede nacht, maar de regen bracht roet in het eten, alweer een onrustige nacht. De derde dag vol regen deed het humeur geen goed. Een lekkend vertilatieluik hebben we daarom maar gewoon dichtgeplakt met stickers. Heel Hongarije hebben wij secundair gereden, maar de grens was dicht en we moesten toch over de snelweg. Gelukkig geen probleem. Na het zien van ons bed was de beamte snel overtuigd dat wij alleen privespullen aan boord hadden: we hadden onze eerste stempel in het paspoort staan.

In Kroatie wilde we zo snel mogelijk naar de kust. Die was op een eerdere vakantie zeer goed bevallen, en nu weer. In Karlobag vonden wij een mooi kampeerplekje voor het politiebureau, aan het water. Alleen bleef onze lijst van criteria voor een slaapplek groeien, een busstation en volle wind uit zee horen bij de no-go’s vanaf die nacht. De volgende ochtend bracht zon! Vol goede moed reden we naar Zadar en Split,  waar we uitgebreid van het zonnetje hebben genoten op de terrasjes. In Split hebben we eens gevraagd naar een camping, want we hadden al honderden borden gezien, maar nog geen camping die echt open was. Na wat rondbellen bleken wij in de buurt terecht te kunnen. Daar hebben we voor het eerste gekookt op het kookstel. Het scheelde niet veel of de gebruiksaanwijzigingen (die we echt nodig hadden, maar die nergens te bekennen waren) waren in vlammen opgegaan. 

De nieuwe oude brug in Mostar

Omdat we vlak langs de grens met Bosnie Herzegovina reden besloten we de stad Mostar aan te doen. Een stad uit de oudheid die helaas tijdens de Balkan Oorlog niet gespaard is gebleven. Echt in elk gebouw zaten kogelgaten en op de lokale markt verkochten ze letterlijk bommen en granaten. Deze hebben we uiteraard laten liggen. Ons bezoek aan Bosnie Herzegovina was memorabel om meer dan boven genoemde reden. We hebben het ook voor elkaar gekregen om twee keer aangehouden te worden door de verkeerspolitie op een dag.
De eerste keer was nog in Kroatie met Bram achter het stuur. Uitgerust met de modernste laser apparatuur en een oude vrachtwagenband om op te zitten ben je toch echt het haasje als je de auto in de versnelling laat uitrollen op een helling. De schrik zat dus even in de benen toen de agent de weg opstapte met zn spiegelei en ons aan de kant zette. We stopten keurig op de busbaan en toen de agent ons Nederlandse kenteken zag wuifde hij met hetzelfde spiegelei dat we door mochten rijden zonder ook maar de moeite te nemen om naar ons reeds open raam te lopen of een woord te wisselen.
Eenmaal in Bosnie aangekomen trof ons hetzelfde lot. Alleen deze keer troffen we een uiterst vriendelijke agent aan die z’n arm door het open raam stak, de lichtschakelaar omzette en ons een prettige reis wenste. Tweemaal aangehouden op dezelfde dag en niet eens slechte excusen hoeven te verzinnen dat lukt ons thuis al lang niet meer.

Vandaag bracht ons echt in landen waar we nog nooit waren geweest en geen voorstelling bij hadden. Montenegro heeft een prachtige kustlijn en erg vriendelijke mensen. Albanië was andere koek. De weg vanuit Kroatie was al slecht en smal, dat beloofde weinig goeds. Bij de grens deed de beambte erg interessant, maar heette ons uiteindelijk met een brede lach welkom in Albanië. De armoede was meteen duidelijk, Roma jongens sloegen op de auto en we vroegen ons af wat we hier gingen doen. Toen er langs de weg borden van een Nederlandse camping verschenen, vonden wij dat een erg veilig idee. Bram heeft de weddenschap verloren, hij bestond nog steeds en was nog open ook. Een warm welkom stond ons te wachten, dat wij maar hebben beloond met ons restje drop.

Morgen vervolgt de reis door Albanië naar Griekenland, waar het wel eens tijd wordt voor een dagje rust.

Meer foto’s volgen. Veel liefs,

Bram en Anouk

10 comments

  1. Heeeerlijk zo’n eerste lang verhaal!

    Dat er nog maar vele mogen volgen. Wat een bak in Kroatie en Bosnie! Doe die sherrifs ook maar in NL!!! Mooie foto van Mostar trouwens. Wens jullie veel plezier in Albanie en Griekenland met 20 graden is dat altijd nog beter dan hier moeten werken met de zon buiten 😉

    Ik wens jullie nog veel aardige sherrifs, NL-se campings, goede nachtrust en meer van dit soort mooie verhalen toe!!!

    xx Knel en de Vulkaan

  2. Hallo Team,

    Zover gaat ie goed , houden zo dus.
    Ik denk elke dag wel even aan jullie en ik hoef niet uit te leggen waarom en het lijkt voor mij net of ik meereis…..
    Mooie plekken al en er gaat nog zoveel komen.
    Kan bijna niet wachten om te horen wat jullie gaan vinden van midden America en wel in het speciaal Costa Rica…….en of je daar wat langer blijft hangen; weet wat leuke plekken daar maar als het zover is dan tip ik je wel even.Het wordt straks ook lachen in de US want gezien de stickers wordt je daar denk ik heel veel aangesproken en ik ga tegen die tijd ook mn collega’s in de US tippen waar jullie zitten.
    Het NL kenteken werkt blijkbaar of zijn het toch de Carhartt stickers…….
    Behouden vaart en geniet !
    Groeten Henk Luiken

  3. Hallo , was nog iets vergeten.
    Ik zag op de foto aan het water dat er nog wat blokjes op je auto waren ingevuld en ik had er zelf graag ook nog eentje willen doen maar kon helaas niet bij jullie vertrek aanwezig zijn.
    Bram , Anouk als jullie het zouden willen doen dan graag.
    Mijn tekst voor jullie:
    “Nulla tenaci invia est via!”
    Betekend :
    “Voor de aanhouder is geen weg onbegaanbaar”

    Leek me wel een mooie toepasselijke.

    Groeten Henk

  4. Hoi Bram en Anouk,

    leuk dat jullie meteen al zo’n lang verhaal hebben. In zo’n korte tijd hebben jullie aardig wat beleefd! Dergelijke Oost Europese landen doe je idd tijdens een reguliere vakantie niet zo snel aan. Het zal best een eye-opener zijn daar!

    Wij blijven jullie volgen en wensen jullie heel veel plezier en avontuur toe! Super gaaf!

    Grt Marjolein en Niels
    (Bikkelweekend LRCH)

  5. Hoi Anouk en Bram,

    Bijna al weer een week onderweg. Genoten van jullie eerste reisverhaal. Jullie reizen wel en wij beleven het mee in onze luie stoel!
    Veel reisplezier en dat alle nog komende agenten, douaniers etc. even vriendelijk zijn als de eerste.
    Liefs van ons tweetjes.

  6. hoi bram en anouk
    wat gaan jullie snel. leuk verhaal. ik ben ook op reis geweest. deze week 3x 20 km
    . maar dan wel met de benenwagen.
    nog geen kleinkind, maar wel spannend net als jullie verhaal.
    groetjes het ga je goed.

  7. Hoi Anouk en Bram,

    Zoals jullie schrijven beleef je het helemaal mee.
    Als Nederlander toch een streepje voor in een aantal landen zo te horen. Mooie schrijfstijl, gelijk jullie dagboek voor later. Voelt goed om er bij de Dom ‘bijgeweest’ te zijn. Tot de volgende berichten.
    Ellen, Kees, Amir en Nadia

  8. Ha die Bram en Anouk,
    heerlijk dat verhaal van jullie. Ik geniet met volle teugen. Nog geen kleinkind voor tante Sna en dus geen broertje of zusje voor Stijn. Wordt vervolgd!
    liefs,
    Suus

  9. Ik zie dat ik de eerste van de jonge garde ben die het “berichtenboek” heeft ontdekt! Klinkt aardig, maar de echte verhalen moeten nog volgen 🙂

    Ik zit hier prima op je kamer hoor Anouk, alles naar wens en ik beloof je dat ik z.s.m het contract opstuur, hij is iig al ondertekend!

    Bram hou je haaks en geef me straks een update van je nummerbord collectie

    x

Comments are closed.