Het plan was om Albanie ın 1 dag te doorkruisen omdat we niet helemaal gerust waren op het land.
Op 70 km van de grens besloten we ons laatste Albanese geld op te maken aan diesel. Met ruim een kwart ın de tank gingen we op pad.
De verkeersborden waren hier ın het grensgebied allemaal kapotgeschoten of als oud ijzer verhandeld dus een vriendelijke agent wees ons de weg. Het tegemoetkomende verkeer werd kordaat stil gezet voor onze u turn en na een saluut groet gingen we op pad. De asfalt weg hield na 5 km op te bestaan we keken elkaar even aan of we dit wel moesten doen. We hadden diesel genoeg en nog 3 uur daglicht dus wat kon er misgaan?
 
Na een uur was de weg nog steeds onverhard en waren we 10 km opgeschoten. Volgens onze ANWB kaart was dit de doorgaande weg maar ık hoop niet dat veel gijzende caravanners deze route kiezen want zonder onze geprepareerde auto waren we nooit aan deze weg begonnen. De diesel en het daglicht naderde ras het einde en volgens een locale boer die op zn akker stond was het nog 4 uur rijden naar het volgende dorp.
We besloten dan ook om om te draaien en het de volgende dag weer te proberen met een volle tank en daglicht.
Tanken was geen probleem en betalen met credit card ook niet volgens de pompbediende. Nadat we 130 liter hadden getankt bleek dat de creditcard iets te hoog gegrepen was gezien het feit dat er ın het kantoor van de pomp alleen een ziekenhuis bed en een fiets stonden.
Anouk ging de stad in met de auto om te pinnen en na betaling konden we weer verder.
 
Intussen was het bijna donker en besloten we aan onze eigen diesel te denken nl een knipperend neonbord met PİZZA erop. Het restaurant was wel open maar het eten was op…..
Noodgedwongen hebben we toen pringels als diner gehad.
De locale jeugd had zıch inmiddels om onze auto heen verzameld en we hadden moeite ze uit de auto te houden. Ze waren wel uiterst vriendelıjk en gaven aan dat het geen probleem was om bij hen voor het huis te slapen. Echter we moesten wel eerst bewijzen dat we konden fietsenen voetballen en Bram moest de locale boksheld verslaan met armpje drukken. De bokser had waarschijnlijk een slechte dag want Bram versloeg hem ın 3 rondes.
 
De volgende dag reden we het karrespoor opnieuw en ditmaal haalden we zonder problemen de andere kant van de bergpas. We hebben 6 uur gereden over 70 km.
De grens met Grıekenland was geen probleem en na een rustdag ın Meteora reden we ın 3 dagen door Grıekenland naar Istanbul. Onze grenspassage met Turkıje was er een uıt het boekje. Gewapende soldaten op een brug met een grote witte lijn erop geschilderd. Na 6 loketten stempels drugscheck en 3 spijkermatten waar je maar in 1 richting overheen kunt rijden waren we Turkije
 
Istanbul behoeft voor de meeste mensen geen toelichting wat betreft intensiteit van het verkeer. De grote Defender echter krijgt overal voorrang en de bullbar en claxon zijn hier bijna noodzaak. Onze eerste file is hier echter een feit! Heerlijk genoten van deze mooie stad!
Het toeval wilde dat het WRC (World Rally Championship) in de omgeving van İstanbul verreden werd dus daar ijn we uiteraard even gaan kijken.
 
Landinwaarts in Turkije werden de mensen steeds gastvrijer en ja onze eerst Turkse bruiloft is een feit. Uren dansen onder het genot van kersensap en water. İn Nederland hebben de meeste mensen daar wat meer voor nodig om los te komen maar voor de Turken is dat dansen het mooiste wat er is.
 
Uiteraard werden we door onze gastvrouw mee naar huis genomen voor de nacht en na een overvloedig ontbijt een rondleidig door het dorp en moskee en de nodige liters thee mochten we onder luid protest toch vertrekken.
 
We zijn net aangekomen in Capadocie waar we nog niet veel gezien hebben omdat de auto eerst een beurt moest hebben. Koelvloeistof zijn we schijnbaar vergeten en juist dat moeten we bijvullen. Het rubber van de rechter radius arm is volledig weggesleten en ook die hebben we niet bij ons omdat die pas vervangen zijn. Zometeen maar even bij het locale ballonvaarders kantoor vragen waar ze hun Defenders in onderhoud hebben want zonder dat rubber zal de rit wel lawaaiig gaan worden. De tussenbak is harder begonnen met zweten zoals dat heet in Land Rover taal en elke week checken we het level van de olie maar die zullen we ook nog wel wat nodig gaan hebben.
De diesel is hier al wel vervuild dus de uitlaat rookt als een hoogoven dus de eerste dosis injectorclean zıt reeds in de tank.
Tot nu toe gaat het verder prima. We houden jullie op de hoogte van onze vorderingen. Kijk ook bij de fotos!
 
Bram en Anouk

8 comments

  1. Bootje en Arbo,
    Dat klinkt goed, kersensap en water, armpje drukken en waterpijpen!
    Nog twee belangrijke vragen blijven onbeantwoord: Hoe bevalt het samenwonen op een halve vierkante meter? Vinden jullie het leuk samen, of reizen jullie in het vervolg toch weer per vliegtuig? (die gaan weer, nadat het luchtruim alhier vijf dagen was gesloten dankzij de aswolk van de IJslandse vulkaan Eyjafjallajökull – fijn voor iedereen met dyslexie)
    xNaast

  2. klinkt zeker goed!! vooral de tocht door Albanië klinkt gaaf! Maar ik ben ook erg benieuwd naar de antwoorden op de vragen van maartje;)
    hebben jullie ons ehbo pakket al nodig gehad?
    geniet ervan ! kus, Marlijn

  3. Wauw! Tof dat jullie zoveel contact hebben met de bevolking en iedereen zo gastvrij is. Zo kom je nog eens ergens met je kwaliteiten van fietsen en voetballen 🙂 Zijn al die liters thee goed te drinken? Met juist veel suiker, melk, kaneel, munt of cardemom 😉
    kus, Linda

  4. Ola reizende oom roels!

    Ik vind jullie trip steeds briljanter worden ….geen gasolina, geen eten in de pizzatent, kersensap (burp) en de auto begint nu al te klagen! Hoe verder jullie geraken hoe groener ik begin te worden van jaloezie hier op dat muffe kantoor!!! Alaaaaf!!!

    Gegroet de groene kikker

  5. Hallo Bram en Anouk , het boek begint zichzelf te schrijven en het wordt ook steeds spannender!
    Mooi om te horen dat julie Landrover zich eindelijk gaat gedragen als een echte en z’n territorium aan het markeren is ( rook en olie ).
    Begon me al zorgen te maken maar gelukkig:
    Rook betekend dat ie loopt en olielekkage betekend dat er nog olie inzit. als ie niet meer lekt moet je je pas echt zorgen maken volgens Peter. Ik volg jullie ook vanuit verschillende landen en vorige week had ik ook een avontuur…….in de UK en niet vliegen , er tussenuit geknepen dus met de boot via Calais met huurauto’s terug……. jullie verhalen lezen lekker weg en doen me een beetje meedromen , ga zo door ; goede reis!
    Werken die Workdry t shirts nog een beetje…? dwz is het alleen zweten voor de auto?
    Groeten Henk

  6. Super gaaf
    Ik geniet van de verhalen.
    groetjes
    Jakob

  7. Hey Globetrotters. Het schiet al lekker op zeg. Niet gedacht dat het zo rap zou gaan. Over een maandje in Vladiwostok met dit tempo!? Ik neem aan dat er binnenkort wat meer tijd is voor wat meer siteseeing in de komende landen?
    Typisch: Bram onder de auto en Anouk burgers bakken, haha.
    Geniet er nog van en keep on rolling.
    Groeten,
    Rob

  8. Master B, hadden ze geen Schulties op die bruiloft???

    Suc6 in Asia!!

Comments are closed.