Ja inderdaad, we zitten in de USA. Na de vele regen in Canada besluiten we naar de USA te rijden. Bij de grens aangekomen worden we meteen geconfronteerd met de regels van de USA. De douanebeambte weigert tegen ons te praten en haalt ons met handgebebaren uit de rij voor een ‘uitgebreide inspectie’. Binnen in het douanekantoor aangekomen zijn we de enige blanken op een hippie met een gitaarkoffer na. Men is met name geinteresseerd in het feit dat we geen vliegticket hebben uit de USA en waarom we met de auto reizen en hoe we denken ons verblijf te bekostigen zonder dat we een baan hebben. Na een verhoor waar de Gestapo jaloers op zou zijn mogen we eindelijk gaan naar ‘The land of the Free’ en rijden we de staat Washington binnen.

Een bezoek aan de stad Seattle leert ons dat er hier al net zoveel daklozen zitten als in Canada maar de stad heeft wel een aardige sfeer en we krijgen ook hier weer complimenten over de auto. Een bezoek aan de Boeing fabriek mag uiteraard niet ontbreken in deze stad. Meer landinwaarts ligt de vulkaan Mount Saint Helens die in 1980 is ontploft en de sporen hiervan zijn nog steeds goed zichtbaar in de vorm van ontwortelde bomen en aslagen waar we dwars doorheen rijden.

Via Portland rijden we uiteindelijk naar de kust waar het helaas weer wat stormachtig weer is met veel regen. We ontdekken een duingebied in Florence Oregon waar je met de auto in mag rijden. We moeten wel een fietsvlaggetje op de auto hebben maar uiteindelijk rijden bijna een volledige dag door dit 45km bij 10 km tellende duingebied en ondanks het feit dat de locals onze banden ‘way too narrow’ vinden hebben we toch de eer om twee auto’s los te mogen trekken uit het duingebied.  Bij de uitgang van het duingebied aangekomen is er een duinrand waar we niet overheen willen zonder dat we weten wat er aan de andere kant is. We vragen aan enkele quadrijders waar de toegang naar de weg is en ze vragen ons hen te volgen. Helaas bleek het quad pad net iets te smal voor onze auto en we zakken met het rechterachterwiel weg in het losse zand zijwaarts van de duinpan. Het is officieel: We zitten de eerste keer echt vast. We hebben al die kilometers door centraal Azie gereden en nu zitten we #@!%^&*!! vast in de duinen van Oregon. Gelukkig blijkt de eigenaar van de quads ook een 7.2 liter Ford Truck te hebben en na wat graafwerk en een ruk met een ketting van de Ford kunnen we weer verder. Amerika zou Amerika niet zijn als onze reddende engel niet zou vragen of we op de quads willen rijden. Dit aanbod nemen we uiteraard aan en we praten over onze reis. Men is zo enthousiast over onze reis dat ze ons uitnodigen voor hamburgers en we mogen zelfs schieten met hun geweren en shotgun.  De jaren duckhunt werpen nu eindelijk zijn vruchten af en Anouk raakt met 6 van de 10 kogels het target. Uiteindelijk blijven we 3 dagen in de duinen om te scheuren op de quads en we worden gevraagd een presentatie te komen geven op de school van de kids van de familie wat we uiteraard gaan doen.

De zus van Bram mag op Disney reportage naar San Francisco waar we haar uiteraard van het vliegveld zullen ophalen. De Shultenbrau en drop komen er dus weer aan!

6 comments

  1. Alle bommen en granaten, jullie zijn nu in het land van Mac Gyver, samen met de pistolen, kogels en quads verwacht ik wel dat jullie minimaal een atoombom bouwen en die bij vertrek op de States laten neerdalen!! En dan zien we graag de foto’s tegemoet!!

    Laters

  2. Wat een geweldig mooie verhalen.
    Jullie maken ook echt van alles mee op die reis, eerst moest je nog een hoofddoek op, nu sta je te schieten en crossen in the wild wild west!
    Vet!

  3. Jullie vallen zo wel in het stereotype Canada/Seattle: regen, junks, daklozen, auto kapot gemaakt. Al een grungeband begonnen? Die starten altijd in een garage, waar jullie voor de reparaties ook wel even gezeten zullen hebben.

    Jammer, want in de tijd dat wij er woonden en het gebied wat tijd hebben kunnen geven kwamen wij er juist achter dat het een erg toffe regio is!

    Over drie maanden bloggen jullie dat de westkust toch echt wel de beste streek van de VS is. Helens is inderdaad cool, Mount Rainier en Mount Baker ook en vooral de Olympic Peninsula.

    Oh well, so much to do, so little time. Dank voor je mail Bram! 😉

    Blue skies!
    Leon

  4. Ola wereldzwervers,

    allereerst van harte met het feit dat jullie bijna 200 dagen onderweg zijn en elkaar nog niet de auto uit rammen 🙂 dat de auto nog leeft en dat jullie nog gewoon gestaag vooruit gaan! Alhoewel je misschien flink afremt met die gestapo-vragen van die koekenbakkers. 1 les: Amerikanen zijn gek! Maar tussen de sloebers van Seattle moeten jullie je inmiddels best thuis voelen??

    Hier in NL kruipt iedereen dicht tegen de radio aan (want buiten is het ouderwetsch Siberisch aan het worden) en luistert naar de schaamnamen van 2010 (voor degene die nog onder een rots leven dit zijn échte namen van NL-ers). Maak maar een keuze uit deze mooie selectie: Con Domen, Douwe Schat, Stanley Messie, Fokje Modder, Riet Suiker, Jo Den Koek, Lucy Vers, Constant Lam, Jos Tibant, Kenny Boeien, Mw. Post van Gisteren, Philip Heynen, Coos Busters, Connie Plassen, Claar Komen, Connie Komen, Connie Moeleker, Connie Vroegop, Patty Koot, Dick Wijfje, Justin Case, Dies Groot, Alco Liest, Anti Kip, Bas Sillen, Ben Naaktgeboren, Coby Potappel-Stroop, Dick Sack, Dies Groot, Donald Duk, Geurtje Tabak, Hans Schoen, I.C. Notting, en Jos Thie, Kenny Boeijen, Klaartje Komen, Mensje van Steen, Metje Hol, Peter Celie, Piet Saman, Truusje Spetter-Kwak, Tukkie Tuk, WC Pot en Willie Wortel.
    God, ben ik even blij met mijn naam!!!!!! 😉

    xxxx Rollater!

    p.s. Leuk dat Maartje langskomt, neemt ze de Maartje ook mee? Dan komt ze vast niet ver!!! Bwoehahaha Gelukkig is dat totaal onbelangrijk als je een verse tree Schulties hebt!

  5. Hoi Anouk!
    Ik had nog flink wat te lezen, maar wow! Wat een avonturen, ik word er jaloers van.

    Wanneer ben je weer op de Utrechtse voetbalvelden te bewonderen trouwens?

  6. Hoi Beiden,
    het “Overland” circuit is klein, dus we hadden in de buurt van Mongolië al opgevangen dat jullie daar ook rond reden. Inmiddels zijn wij weer thuis, maar is het geweldig om verhalen te lezen van de andere kant (amerika) waar wij nog niet naar toe gereden zijn.
    Super veel plezier verder !!!
    Groeten van Emiel en Saskia van http://www.flipflopsonholiday.com

Comments are closed.