Vanuit Oregon rijden we door naar het zuiden. Als we California inrijden worden we gechecked op groente en fruit. Rare jongens die Amerikanen.
Je kan het zo gek niet bedenken…

Via de Redwoods rijden we we naar Highway #1. Dit stuk staat bekend als 1 van de mooiste wegen van Amerika en het maakt zijn reputatie waar. Prachtige stukken, strand, kliffen en rotsen. Rustig aan kronkelen we richting San Francisco. Daar aangekomen wacht ons een grote teleurstelling: geen spoor te bekennen van de Golden Gate Bridge door de mist. Gelukkig is het wat opgeklaard als we de volgende dag er overheen rijden. Want er wacht ons ook een verrassing. De zus van Bram wordt voor 24 uur naar SF gestuurd. We checken met z’n allen in op haar hotelkamer en zetten de Defender voor een dagje in de Valet Parking. De volgende dag mogen we mee naar haar persconferentie en dan is het alweer tijd om afscheid te nemen. Veel te kort!

We genieten zelf nog een dagje extra van SF. De Defender heeft het zwaar op alle heuvels en maar als we besluiten te gaan lopen puffen wij nog meer dan de auto (gelukkig roken wij niet). Via de Silicon Valley (waar we met veel moeite een paar computerbedrijven weten te spotten) rijden we naar Yosemite National Park. De mist heeft ons helaas ingehaald en we zien hier zo mogelijk nog minder van dan de brug in SF. Door het slechte weer is ook de pas afgesloten het park uit en moeten we zo’n 350 km omrijden door mist, regen en storm. De weg wordt later zelfs afgesloten voor hoog geladen verkeer en campers.

Na een ingewikkelde oliewissel (we dachten dat we hier alles gewoon konden krijgen, maar niets bleek minder waar) rijden we naar Death Valley. Prachtige stukken off road (stiekem waren we alweer vergeten wat voor een hekel we hebben aan wasbordwegen) door valleien en bergen. We zijn erg blij dat we er niet midden in de zomer zijn want de 27 graden is al warm genoeg.

De fonteinen van het Belaggio hotel

Langs de extraterrestial highway zien we Area 51 en Rachel. De eerste is de geheime luchtvaartbasis van Amerika en de tweede een dorp met slechts 39 inwoners die gezamelijk wachten op buitenaardse wezens. En dan zijn we eindelijk in Las Vegas. Omdat we publiceren over deze reis hebben we perskaarten weten te bemachtigen voor de SEMA autoshow, de grootste ter wereld. Om Anouk ook een beetje goedgestemd te houden boeken we een hotel voor enkele dagen. Na drie dagen hebben we nog steeds niet alle auto’s en alle casino’s bezocht. Het is een stad van uiterste waar alles kan en niets te gek is. Hetzelfde geldt voor de SEMA dus wij snappen wel dat die hier wordt gehouden.

ps. we hebben naast de foto’s van California & Nevada, ook wat betere foto’s bij Canada geplaats.

1 Comment

  1. Hey Highway-guys!!!

    wat een verhaal weer… het houdt maar niet op!
    Logisch dat je niet met een hangover vol bananen de grens over mag! Ze willen natuurlijk niet weten wat jullie daar allemaal mee van plan zijn!

    Ik snap dan ook wel dat Anouk ff in een hotel wil. 220 dagen met een lelijke aap en een zooi bananen in een auto, dat overleefd geen zinnig mens…

    Vergok je auto maar niet in Vegas, de échte bananenlanden komen steeds dichterbij gringo’s 😉

    Alaaf & de kokosnoten!!!

    p.s. uiteraard mis je in dit takatoekoeland helemaal niets. Je vriend Joran is weer op de buis, Youp ver-bucklert T-mobile en vrouwen blijven gewoon dom http://bit.ly/cLeOHw

Comments are closed.