Na al het auto en gokgeweld in Vegas rijden we richting Zion & Brice Canyon. De overgang is groot, want we gaan de hoogte in en de winter is ook hier officieel begonnen. We slapen uiteraard nog gewoon in de auto maar dat valt niet mee in deze kou.I n de ochtend krabben we de ruiten aan de binnenkant en de waterpomp en -tank zijn volledig bevroren. We proberen de waterpomp te ontdooien met een fohn maar deze begeeft het eerder dan de boel ontdooid is dus we laten dat maar voor wat het is.

Omdat we van locals hebben begrepen dat de noordkant van de Grand Canyon veel minder toeristisch is besluiten we deze vanuit Utah te benaderen. De wegen zijn al bedekt met sneeuw en de meegebrachte mutsen, winterjas en ski broeken komen nu goed van pas. Helaas hebben we in de Canyon zelf ook nog eens veel mist dus veel zien we er niet van. Gelukkig schijnt bij Monument Valley wel de zon en kunnen we eindelijk eens wat zien van al het moois. Er gaat een 4×4 trail tusen de rotsformaties door en een Japanse toerist in zijn Toyota rijdt in een greppel en vernielt deels zijn auto. Bij ons begeeft de deur greep het en breekt af. Bram heeft nog getracht de boel te lijmen maar lijmde het slotmechanisme mee dicht dus dat hielp ook niet echt. 

George Baker heeft ons hoofd nog steeds niet verlaten...

Doordat we lekker door kunnen rijden besluiten we Texas ook te bezoeken. Katoenvelden, uitgestrekte vlaktes met koeien en veeverwerkingsbedrijven domineren het landschap. We ontdekken de stad Amarillo op de kaart en besluiten hier de nacht door te brengen. We bezoeken eerst een ijshockeywedstrijd en gaan daarna de kroeg in. De dame achter de bar was vast een stagiaire want ze presteerde het om 2 keer Anouk’s bier over haar heen te gooien en het biervat te laten ontploffen waar wij zaten. Gelukkig compenseerden ze dit met gratis cocktails en we doen op uiterst vakkundige wijze het licht uit in de tent voordat we de auto weer opzoeken. De nacht wordt nog even verstoord doordat een dronken Texaan de lantaarnpaal waaronder onze auto staat volledig uit de grond rijdt maar verder slapen we prima. Onze kater besluiten we uit te zitten in een nationaal park waar we onmiddelijk door een Iraans echtpaar worden uitgenodigd voor BBQ en een overnachting bij hen thuis.  Ijshockey en Iraniers in Texas hadden we niet verwacht. Texas zelf is vrij leeg en alle steden zijn hetzelfde met Mc Donalds, Burger King en vee. We verruilen Texas dan ook weer snel voor New Mexico en hebben daar ons eerste echte reisdipje, na bijna 8 maanden onderweg. Het platteland van Amerika is veel van hetzelfde en de avonden zijn lang en het sociaal contact met de mensen is minimaal omdat ze allemaal in hun eigen campers dvd’s zitten te kijken of de pensioensgerechtigde leeftijd ruimschoots gepasseerd zijn 😉 

Monument Valley

Na het bezoeken van Tombstone (AZ) en een Thanksgiving diner in de brandweerkazerne in Bowie (AZ) gaat ons humeur weer de goede kant op en we worden prompt uitgenodigd door mensen die onze auto staan te bewonderen op een parkeerterrein. De Familie Brown heeft een vakantieappartement in Tucson en daar zijn we meer dan welkom. Bubbelbad, zwembad, fitnessruimte en frisse lakens brengen het reis moraal weer op ouderwets peil en er is zelfs personeel om de boel schoon te maken. Dat is wel eens wat anders dan op de grond van het Wallmart parkeerterrein liggen om de tussenbak voor de zoveelste keer bij te vullen. We kunnen er dus weer tegenaan! 

 

3 comments

  1. Hai Anouk en Bram,
    Altijd weer leuk om jullie belevenissen te lezen. Hoe krijgen jullie het toch voor elkaar om telkens maar weer gastvrije mensen te ontmoeten. Lijkt me helemaal super!!!!!! Groetjes en nog veel plezier onderweg.

  2. heeey
    een score van 1 dipje op 240 dagen onderweg, het lijkt me dat jullie t nog steeds uitstekend doen! 🙂
    gelukkig zijn er toch altijd weer gastvrije mensen om alles weer goed te maken! 😀 en het blijft fascinerend hoe jullie zelfs in de ‘saaie’ VS, toch nog weer avonturen beleven met dronken Texanen en gezellige Iraniers 🙂
    wanneer vervolgt de reis zich naar Mexico en gaan jullie eindelijk Midden-Amerika verkennen?
    ben erg benieuwd!!
    hele dikke knuffel vanuit Freiburg!!
    xxx

  3. Hey!

    Mooie mail over dronkenschap, maar ik kon er niet veel koek van bakken. Neem aan dat het gezellig is Bram ;-)!!
    Bwoehahahaha over dat lijmen, daar ben je nooit goed in geweest!

    Mooi dat jullie Sjors Bakker niet uit je kop krijgen, dat betekent dat je Nederlander bent, in hart en nieren! Erg hé! Snap je nu dat mensen naar drop, pindakaas, Corrie Konings en hagelslag kunnen verlangen?

    Ik zal jullie even zachthandig uit die droom helpen, je mist hier nix! Binnen een week ben je weer gewend en wil je gillend weg uit dit bananenland, echt waar!!! Behalve de aankomende new-kids-film missen jullie helemaal niets.

    Uiteraard ligt het dak nog op je te wachten en de sputterende vulkaan doet het nog steeds 1x per 5 jaar. No worries mate!

    Het kan natuurlijk niet anders dat die stagiaire jaloers was op dat schepsel wat naast Anouk zat, what else!?!? Klinkt als een mooie avond, fijn dat die Texaan het licht heeft uitgedaan. Ik ga binnenkort maar weer op de ski staan in O’reich, god what is my life boring!!!

Comments are closed.