Na onze relaxtijd in Tucson is het tijd om naar Phoenix, Arizona door te rijden. Maar niet voordat we honderden vliegtuigen gestald hebben zien staan midden in het midden van de woestijn. In Phoenix wachten Lynn en Jack, het oude gastgezin van Bram’s zus, op ons. Ze hebben een prachtig huis in een gated community met zwembad en  bevaarbaar meer (jaja, midden in de woestijn). Er ligt een druk programma op ons te wachten, want tussen de cocktailparties en boottochtjes verschijnen wij live op de plaatselijke Fox News voor maar liefst 6 minuten. De buren worden gebeld dat er niemand is vermoord, want waarom anders zou je Fox News op de stoep krijgen. Ze nemen ons ook nog mee naar de Zoo Lights, een dierentuin die aangekleed is met miljoenen lichtjes. Toch raar om in een dun vestje tussen de kerstlichtjes te lopen, al kunnen we daar wel aan wennen. 
Hollywood Boulevard

Daarna is het tijd om de jonge generatie van Phoenix wat avonturierslessen te geven op de school van Pam, waar we in Tucson verbleven! Gedurende de dag zien we zo’n 12 klassen die allemaal cool poseren naast onze auto (“This is even cooler than Pimp my Ride”!) en onze handtekeningen willen in hun geschiedenisboeken (“Can I have one for my sister?”). Al deze 12-jarigen waren ervan overtuigd dat wij beroemd zouden worden. Bram wist Anouk en het gezin waar we verblijven te overtuigen dat hij een autoshow had gevonden waar ze een prijs hebben voor degene die de meeste kilometers heeft afgelegd naar de show. We waren de enige ongewassen auto tussen vele Amerikaanse juweeltjes en met onze 38.000 km was die dinercheque in de pocket! 

Nadat we dan eindelijk het warme nest en de fijne bank van Pam en Gary hadden verlaten, gingen we de Grand Canyon een tweede kans geven. Een korte stop bij een meteoriet krater maakte veel indruk, en gelukkig de Canyon deze keer ook. Geen prachtig weer of fantastische zonsondergang, maar gewoon goed uitzicht en de canyon doet de rest. Wat is dat ding indrukwekkend! 

Nu zitten we alweer lui te wezen op een bank. Via via zijn we bij Serbiene terechtgekomen, een vrolijke Achterhoekse die al jaren in Long Beach, net onder LA, woont. Zij heeft ons waanzinnig gastvrij ontvangen. Fietsen over het strand en helaas weer een reparatie. Ondanks dat we nog nooit zo veel Land Rovers in een stad hebben gezien (maar dan in de vorm van hippe Range Rovers voor de inwoners van Hollywood en Beverly Hills), was er geen spanrol te vinden voor onze bolide. Per express is hij hiernaartoe gekomen (het zou echt snel zijn geweest als de douane niet besloot het pakket 2 dagen te inspecteren) en ook dat euvel was weer verholpen. Nog een paar dagen en dan gaan we weer eens een nieuw land verkennen. Met gemengde gevoelens kijken we uit naar Mexico, dus daarover later meer! 

De Grand Canyon

2 comments

  1. Ha Anouk!

    Wat een fantastisch verhaal weer. Dames 4 blijft jullie met grote interesse en een kleine steek van jaloezie volgen!

    Heel veel plezier verder samen!

    Groetjes, Annelies

  2. Oude taffelaars!

    Hier het laatste bericht van dit jaar van jullie geliefde stalker!?
    Tjongejonge wat een avonturen weer. Zuur lijkt me dat, heb je net een relaxte plek gevonden om ff te chillen ouwe.. moet je weer met je dikke krent in die bak! Tja, dat noemen ze reizen geloof ik. Heerlijk kerst in de zon. Ik zat er ook in & een beetje sneeuw.

    Terwijl ik in Oostenrijk lag te bakken lag er in NL meer sneeuw dan daar!! In die soep raggen had geen zin dus we zijn maar eerder in de pussymagnet van vulkaan gestapt om naar NL te raggen en nog net op tijd te zijn voor de kerst-gourmet. Jullie missen dus nog steeds niets! 😉 Vet van die dinercheque, denk dat ze niet snel weer zo’n winnaar zullen treffen hahaha!

    Die paniek om Mexico snap ik.. laat je familie de documentaires op NED1 maar niet zien, dan slapen ze de komende weken niet meer! Hou je taai ouwe taffelaars!

    Voor nu alvast een spetterend eindejaar & niet te veel taco’s vreten! Dikke kissssss x

Comments are closed.