Na een week op een camping met 12 Europese auto’s te hebben doorgebracht verruilen we Guatemala voor El Salvador. De grens verloopt prima op een klein detail na. Aan de kant van El Salvador hebben ze geen stroom en we moeten verplicht al onze documenten laten kopieren. Dat valt niet mee zonder stroom zeker gezien het feit dat de aanwezige noodgenerator in gebruik is voor de TV van de douane beambten. Gelukkig hebben we zelf talloze kopien op voorraad en na het invullen van de nodige formulieren kunnen we het land in. We krijgen geen stempel in ons paspoort dus we hopen maar dat we het land ook weer uit mogen. Meteen na de grens worden we bij een politie checkpoint aan de kant gezet. Ze controleren alle documenten die zojuist ook al gecontroleerd zijn. Gevalletje wie heeft de grootste zullen we maar zeggen. Werkelijk iedereen loopt hier met een geweer. Shotgun, 9 mm of anti tankgranaat. Alles is te koop. dat is wel even wennen.

Muurschilderingen in Ataco

We rijden langs talloze koffieplantages (de zogenaamde routa de las flores) naar de kust en eindelijk zien we weer strand. Door de vele vulkanen is het zand zwart maar dat mag de pret niet drukken. De golven zijn hoog en het water is warm. Er kan weer gezwommen en gesurfd worden. In La Libertad hebben we een afspraak met de Land Rover Club El Salvador die ons meteen meenemen naar een Zwitsers restaurant. Gezien het feit dat er twee Defenders uit Zwitserland bij de meeting zijn past dit prima. Kroketten hebben we helaas nog niet gevonden hier. Uiteindelijk nodigt een van de leden van de club ons uit bij zijn zomerhuis waar we in het daaropvolgende weekend heen gaan. Er liggen 3 speedboten, 5 jetski’s en de BBQ wordt bemand door het personeel. Geen slechte plek om het weekend door te brengen al zeggen we het zelf. De volgende dag kanoen we op het meer en gaan we verder op pad met de LR club. We bezoeken de officiele dealer in San Salvador en die maken uitgebreid foto’s van de drie Europese auto’s. We zijn die dag precies een jaar onderweg. Reden voor een feestje zou je zeggen ware het niet dat Anouk nu ziek is nadat ik eerder die week geveld was door wat ze in India Bombay Belly noemen. We checken in een hotel en kijken de hele dag tv en drinken alleen water. Helaas blijken de buikproblemen serieus en we nemen contact op met dokter Melvin uit Usulutan, die we eerder op het strand hebben ontmoet. Hij nodigt ons meteen bij hem thuis uit en schrijft een week antibiotica injecties voor. We mogen bij hem thuis in de airco aansterken en uitrusten dus dat is echt een onweerstaanbaar aanbod. Want ziek in een Defender is geen pretje. Nu Anouk weer op de been is, neemt hij ons mee naar het strand en de bergen en staat er zelfs een tv interview gepland.

Natuurlijk zijn er nieuwe foto’s van El Salvador en ook van Guatemala. Volgende stop is Honduras.

3 comments

  1. Brammie en Anouk!!

    Lekker bezig nog steeds hoor en dan te beseffen dat het mooiste nog gaat komen! Zuid-Amerika 🙂

    Chill ze lekker daar en doe de groeten aan de FARC als je in Colombia bent, ze kennen me nog wel 😉

    Groeten Arbo2

  2. Jeetje ziek.. is dat alvast om te wennen als je Colombia straks weer uit moet met http://www.youtube.com/watch?v=CeyrHLMqj2U ??

    Guns kopen.. ik zeg ‘doen’ bwoehahaha! Als je je dan nog eens verveeld kun je die altijd leeghalen in Schubbekutteveen, Apen in de Rijn of Beflo of een andere metropool in NL… Want als alles te koop is, dan geldt dat ook voor principes. Toch?

    Anyway, vergeten jullie niet af en toe vakantie te nemen?? Alleen maar werken is niet goed voor een mens, daar word je ziek van op den duur.. 😉

    Lieve schatten dikke kussen vanaf hier!!

    (Nog van harte gecondoleerd met je verhaardag Bramster!)

  3. Hey Pruik,

    Hoe is het met de voorraad Schulties???? Mooie verhalen hoor en zoals Bram al aangeeft: het mooiste gaat nog komen!!! Doe de FARC de groeten en blijf met je neus uit de poeder 🙂

    Big-ups

Comments are closed.