Omdat we zo veel slechte verhalen over de politie van Honduras hebben gehoord bereiden we ons goed voor. Onze vrienden die voor ons uit rijden kregen een boete voor het rijden in korte broek, roken achter het stuur en de zogenaamd verplichte reflecterende stickers zaten op de verkeerde plaats. We gaan gewapend met gevarendriehoek, veiligheidshesjes, koude blikjes cola, stickers en brandblusser op pad. Meteen na het passeren van de grens slaan we van de weg af en gaan we onverhard verder. Het pad houdt uiteindelijk op bij een rivier maar met onze GPS en het betere gokwerk navigeren we zo’n 40 km door de rivierbedding heen en hoeven dan slechts 10 km op de Pan American Highway te rijden waar we meteen aan de kant worden gezet. We claimen geen Spaans te spreken maar dat is voor de vloeiend Engels sprekende agent geen probleem. Omdat alles in orde lijkt te zijn en we de weg blokkeren mogen we vrij snel door maar erg prettig rijden is het niet hier met elke 2 km een checkpoint. We ontmoeten geweldige mensen maar Honduras zelf is smerig en stoffig, dus we verruilen dat snel voor Nicaragua.

Kaas en koe op de ambassade

De grens is geen enkel probleem en het is hier meteen prachtig. Koloniale steden die met name in de Paasweek in allerlei versieringen getooid zijn. De stranden zijn hier eindeloos en de golven gigantisch. Een grote golf slaat een stuk uit de surfplank van Bram maar na het nodige knip en plak werk met polyester kan er weer gesurfd worden. We horen dat het in NL rond de 23 graden is. Daar verlangen wij ook wel eens naar. Onze koelkast is ongeveer 23 graden hier en in de nacht koelt het af tot maar liefst 35 graden! We zweten dus de pan uit in ons aluminium hotel, maar we klagen uiteraard niet.

In Playa Madera in het zuiden van Nicaragua vinden we een mooi zandstrand met prima golven en we blijven hier dan ook maar liefst 8 dagen staan. Een Nederlands stel wat daar al 7 jaar een hotel runt nodigt ons uit om met hen Koniginnedag te gaan vieren op de ambassade in Managua. We hebben niet echt nette kleren bij ons maar we wagen het er op met onze stoffige reiskleding. Het feest zelf was leuk met gratis sausijzenbroodjes en Heineken. Nou ja gratis, we hebben tenslotte al jaren belasting betaald maar de sigaar uit eigen doos smaakt er niet minder door. We komen hier vrienden van de zus van Anouk tegen dus dat maakt de avond extra speciaal. De ambassadeur is een erg aardige man en we mogen zonder problemen voor de ambassade staan met de auto op een voorwaarde. We moeten wel mee naar de afterparty. Uiteraard laten we ons dat geen twee keer zeggen en we dansen door de nacht heen om uiteindelijk door onze chauffeur (ja met CD nummerplaat) afgezet te worden bij onze eigen auto.

Ons volgende land zal Costa Rica zijn en het regenseizoen staat nu toch echt voor de deur. Dat zal wat beloven voor de staat van de wegen.

2 comments

  1. Yoyo,

    Al een barreltje meegepakt, of zink je alleen maar door die dikke bierbuik van je! Hier in Amsterdam (nieuw huis met Luuk, Jimi en Frans) gaat de zon beginnen. Binnenkort is de housewarming, dus zorg maar dat je terug bent dan want er iemand die lauwe blikken schultenbrau wegtikken!!!

    Wanneer ben je in ZA?

    besos tambien con la chica

  2. “And Bram, what do you put in the fridge?” haha! Had eigenlijk verwacht dat je Schültenbrauer zou zeggen 🙂 Heb net jullie Fox debuut gezien, leuk! Succes in ZA! Hollandse zoen, Minne

Comments are closed.