Welcome to Locombia! Dat zijn de eerste woorden van onze broker die ons helpt de auto uit de container te krijgen na de verscheping vanuit Panama naar Colombia. Na 5 dagen formulieren invullen, wachten, betalen van onduidelijke rekeningen en Whisky drinken op het douane kantoor is het eindelijk zo ver. We hebben de auto terug. En nog wel in een stuk, dat in tegendeel tot de verscheping naar Canada waar we de auto in 3 stukken terug kregen. Colombia 1 – Canada 0 punten dus wat ons betreft. Anouk is overigens op afstand betrokken bij dit proces want ze was heel even in NL om te genieten van frikandel speciaal, Schultenbrau en oude kaas. Dit is de eerste keer dat Bram alleen rijdt met de auto en dat brengt de nodige uitdagingen met zich mee. Met name op het gebied van corrupte politie en sociale veiligheid is Colombia niet het beste land en na 2 inbraakpogingen in de auto besluit hij naar een camping te gaan en daar de eerste 7 dagen niet meer vanaf te komen. Gelukkig is in het dorp wel een kroeg met locaal bier dus vervelen hoeft hij zich zeker niet. Dat er per avond voor het halve locale onderwijsbudget bier doorheen gaat noemen we hier een keer en daarna niet meer.

Hard aan het werk in de garage

Na 3 weken rijden door Colombia met een gemiddelde snelheid van 24kmpu en gemiddeld 4 aanhoudingen per dag is het tijd om Anouk van het vliegveld af te halen in Bogota. Het eerste wat Anouk zegt is dat de wegen hier zo beroerd zijn en dat het verkeer zo´n chaos is maar dat had Bram al begrepen. De volgende dag hebben we een ontmoeting met Odette (zus Anouk) die ook in Locombia op bezoek is. We lunchen op kosten van onze nieuwe sponsor (Fam Zwinkels Wijchen) en wisselen sterke verhalen uit.

Odette gaat alleen verder door Colombia en wij bezoeken de LR garage in Bogota want na onze kleine botsing in Panama lekt onze tank als een gieter. Het blijkt uiteindelijk slechts een losgeschoten slang te zijn maar de tank moet er toch helemaal onderuit wat een hoop werk is. De eigenaar van de garage nodigt ons naar locaal gebruik ogenblikkelijk uit bij hem thuis en elke ochtend genieten we van ontbijt wat voor ons klaar staat en de luxe van een warme douche. We halen uiteindelijk op vrijdagmiddag een rondje bier voor de monteurs en voelen ons weer helemaal thuis. Ons team is weer compleet en we staan in de garage met vieze handen.

Deel 2 van de verkeersbordenquiz

Na veel gesleutel en uitjes met de LR club is het na 2 weken tijd om Bogota te verlaten. Meteen verlaten we ook de aangename bergtemperaturen en gaan we richting de Tatacoa woestijn. De volgende bestemming is het archeologisch park van San Augustin, waarna we door via een verschrikkelijk slechte weg weer op de PanAmerican uitkomen. En hoewel deze weg de leidraad is van onze reis door de Amerika´s kijken we hier niet naar uit, want de PanAm staat garant voor chaotisch en onconfortabel rijden.

Evenaar, we komen eraan!

2 comments

  1. al een strobo loco discotheek gevonden in locombia? of zijn we nog steeds in de race om zelf een tent te openen met het concept, denk sowieso dat het beter doet aan de costa brava!

    maar lekker bezig hoor, alleen die foto ontkracht een beetje het gezeik over slechte wegen.. verdomme goed asfalt man.. VLAMMENNNNN

    ej, en wij gaan nog een lang weekend even buurten bij onze deense viking 😀 en nog mooier of triester, marc verhagen gaat dus precies hetzelfde doen als frank, en zit in precies hetzelfde appartement.. dus wij gaan die keuken weer ff verbouwen!! en ff naar de kulorbar natuurlijk 🙂 hoi hoi!!

Comments are closed.