21 oktober 2011

We hebben Bolivia overleefd

In het laatste bericht gaven we aan dat Bolivia met smacht zat te wachten op onze Land Rover. Dat klopt ook wel, maar dan om hem te vernielen of in te breken.

De eerste dagen rijden we nog samen met Lynda & John uit Australie met hun Isuzu truck en gaat alles prima. Zoals echte Australiers betaamt houden ze van BBQ en we grillen dan ook de ene lamasteak na de andere op een vuur tussen onze auto´s in.

De auto bij Laguna Colorado

Als we ieder onze weg gaan bezoeken we Sucre waar na een Skype sessie met onze ouders een achterlijke dwaas het waagt om proberen in te breken in ons ´huis´. Het (ja het) vernielt aan een kant van de auto drie sloten (waaronder de tankdop) maar slaagt er niet in om voorbij de Land Rover sloten te komen. Dit laatste zegt overigens meer over de skills van deze werkloze, debiele coca kauwer dan over de sloten van de LR.  We hadden al geen hoge pet op van de luie Bolivianen nadat we elke dag nep tol moeten betalen voor de slechts denkbare wegen, dubbel moeten betalen voor brandstof en nadat een tolpoort medewerker Bram slaat omdat we weigeren de hoge prijs die hij noemt te betalen. Bram opent de autodeur om die vent zijn tanden uit zijn bek te slaan, maar ziet dan dat iemand hem al voor is geweest. Ook aan de herseninhoud van dit pantoffeldier twijfelen we dus daar maken we de wielmoersleutel ook niet aan vuil en rijden door en besluiten linea recta naar Chili te rijden. Bram wil eigenlijk een helicopter huren om de auto te laten airliften maar navraag leert dat Bolivia slechts een helicopter heeft en dat deze in gebruik is om de prive coke van de regering heen en weer te vliegen op kosten van het IMF. Zelfs Anouk, die normaal veel geduldiger en toleranter is dan Bram, wil hier ZSM! NU! METEEN! weg.

Een van de meest desolate grensovergangen

Nadat we in het zuiden in Uyuni aangekomen zijn begrijpen we pas waarom we 3,5 jaar geleden zo enthousiast waren over dit land. In het zuiden wonen namelijk geen mensen en de natuur is er echt prachtig. Zoutvlaktes, gekleurde meren en eindeloze woestijn en gelukkig geen Boliviaan te bekennen want de Novib, Plan, Unicef, USAID, Deutsche Humanitare Hilfe en Reino de Pais Bajos hebben hier nog geen hutten gevonden om geld aan te verkwisten. We genieten uiteindelijk echt van dit desolate gebied maar zijn blij dat we Chili inrijden, al is het alleen maar omdat we vanaf 5020m naar 2500m rijden nadat we een bevroren motorblok hebben gehad en Bram in de vrieskou de radiusarm heeft moeten repareren met bevroren vingertoppen. Gelukkig was Anouk in de buurt voor de warme lunch en om de gereedschappen aan te geven.

Klik hier om te kijken naar ons interview met een Peruaanse expatwebsite. En er zijn nieuwe foto’s van Peru en Bolivia.

Volgende keer meer nieuws vanuit Chili en Argentinie!

Reaties

Gésoes!

Wat een kötlui die Bolivianen, een bom er op zeg ik! Dacht je dat Colombia een takkeland was, blijkt het die verdraaide Bavi…eh..Bolivianen te zijn, schande. Kun je inderdaad beter over zoutvlaktes rijden, lekker rustig 😉

Gelukkig hebben we een Khadaffi minder op deze aardbol, nog een berg te gaan zo te lezen. Ach ja, corrupte boeven heb je overal, zelfs in deze zeeuwse Metropool!

Eet nog maar lekker wat lamasteaks en drink er nog maar een paar vino’s op en geniet!

Dikke couscous xx

Categories