Utrecht2Ushuaia

Chillaxing and vegging out

Na onze relaxtijd in Tucson is het tijd om naar Phoenix, Arizona door te rijden. Maar niet voordat we honderden vliegtuigen gestald hebben zien staan midden in het midden van de woestijn. In Phoenix wachten Lynn en Jack, het oude gastgezin van Bram’s zus, op ons. Ze hebben een prachtig huis in een gated community met zwembad en  bevaarbaar meer (jaja, midden in de woestijn). Er ligt een druk programma op ons te

Is this the way to Amarillo?

Na al het auto en gokgeweld in Vegas rijden we richting Zion & Brice Canyon. De overgang is groot, want we gaan de hoogte in en de winter is ook hier officieel begonnen. We slapen uiteraard nog gewoon in de auto maar dat valt niet mee in deze kou.I n de ochtend krabben we de ruiten aan de binnenkant en de waterpomp en -tank zijn volledig bevroren. We proberen de waterpomp te ontdooien

What happens in Vegas, stays on Facebook

Vanuit Oregon rijden we door naar het zuiden. Als we California inrijden worden we gechecked op groente en fruit. Rare jongens die Amerikanen. Je kan het zo gek niet bedenken… Via de Redwoods rijden we we naar Highway #1. Dit stuk staat bekend als 1 van de mooiste wegen van Amerika en het maakt zijn reputatie waar. Prachtige stukken, strand, kliffen en rotsen. Rustig aan kronkelen we richting San Francisco.

Guns, Rum, Sand and Hamburgers.

Ja inderdaad, we zitten in de USA. Na de vele regen in Canada besluiten we naar de USA te rijden. Bij de grens aangekomen worden we meteen geconfronteerd met de regels van de USA. De douanebeambte weigert tegen ons te praten en haalt ons met handgebebaren uit de rij voor een ‘uitgebreide inspectie’. Binnen in het douanekantoor aangekomen zijn we de enige blanken op een hippie met een gitaarkoffer na.

Canadese douane, een kapotte auto en gletsjers

Bij Canada dachten wij meteen aan civilisatie, rijkdom, beren en een georganiseerd systeem.  Na 4 weken op locatie weten we inmiddels beter. Ruim voordat de container in Vancouver aankwam waren wij al daar om het een en ander voor te bereiden. Helaas bleek dat niet mogelijk (lekkere voorbereiding 😉 ). Ook al onze contactpersonen bij de douane en de verschepingsmaatschappij hadden eigenlijk geen idee wat er moest gebeuren, dus we zaten goed

Het leven zonder auto is zwaar!

In het zuiden van Korea in de stad Busan wacht ons de schone taak de auto in te schepen. We hebben een broker ingeschakeld en op haar advies melden we ons braaf in de ochtend op het douane kantoor in de haven.De man achter de receptie rent verschrikt weg als hij Engels hoort en uiteindelijk weten we met handen en voeten duidelijk te maken dat we een auto willen inschepen.

Strand voor gevorderden?

Na het bereiken van ons eerste echte einddoel (Vladivostok) rijden we langs de kust zuidwaarts richting de grens met Noord Korea. Ondanks contacten in onze familie kwamen we daar toch echt de grens niet over met de auto. Dus we hebben vanuit Zarubino (RUS) de ferry gepakt naar Sokcho in Zuid Korea. Ons was verteld dat we ons om 11.00 u in de ochtend moesten melden. We namen een ruime marge

We made it to Vladivostok

Vanuit Ulaan Bator (UB voor intimi) rijden we noordwaarts richting Rusland op deze route bezoeken we een klooster. Dit is een van de weinige die niet in Stalin’s slechte humeuren is platgebrand en de verrassing is groot als we uitgenodigd worden door de jonge monniken om de finale van het voetbal te kijken. Ze hadden klaarblijkelijk een schotel antenne en een flatscreen van een of ander goed doel gekregen. De

Wat een Mongolen!

Wat een land! De brochures over dit land zijn allemaal waar: het is hier groen, heuvelachtig en leeg. Maar het land heeft ons ook verrast: geen bloedhitte, maar dankzij de hoge ligging wind, regen en onweer (en ook wel zon hoor). Intussen zijn we 2 weken in Mongolie en hebben we zo’n 1500km afgelegd over onverharde wegen en 100 over asfalt. Dat is dus van Utrecht naar Madrid over zandpaden!

Van Almaty naar Mongolie

We zijn intussen al heel wat kilometers verder gereisd en zijn gister Mongolie binnengereden. In Almaty is uiteindelijk een nieuwe dynamo geplaats (de enige juiste die te vinden was in Centraal Azie) bij de garage. De as van de vorige dynamo was krom dus vervangen was noodzakelijk. Na een week in Almaty wisten we niet hoe snel we de stad uit moesten rijden op naar wat natuur. Gelukkig was er